Przedziwny świat śluzowców (Myxomycetes)



» Wstęp

Czym są śluzowce?

» Trochę systematyki
» Żywot śluzowca
» Czas "owocowania"
» To się rusza!
» Gdzie szukać?
» Wrogowie
» Trochę historii
» Znaczenie śluzowców



» Galeria śluzowców



» O projekcie
» Kontakt

» Linki


Aktualizacja:
2014-09-01


stat4u



  Przedziwny świat śluzowców (Myxomycetes)

O projekcie czyli pora na sponsora


Prezentowane na tej stronie zdjęcia powstały w czasie realizacji projektu "Grzyby, śluzowce i mszaki Wigierskiego Parku Narodowego - ochrona i możliwości wykorzystania w edukacji przyrodniczej" finansowanego przy wsparciu udzielonym przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego, a także ze środków budżetu Rzeczpospolitej Polskiej w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych. Beneficjentem projektu jest Stowarzyszenie Człowiek i Przyroda.

        


Projekt realizowano w latach 2008-2010. W chwili obecnej zaprezentowana jest tylko część materiału zebranego w 2008 i 2009 roku, oraz fragment dodatkowego materiału zgromadzonego w 2010 roku, już po zakończeniu projektu.

W części projektu poświęconej śluzowcom udział wzięli:

dr Eugeniusz Panek (Instytut Biologii Roślin Uniwersytetu Wrocławskiego) - "Wielki Guru" od śluzowców, zajmujący się ich mozolnym oznaczaniem oraz udzielający wszelakiego wsparcia merytorycznego.


dr Eugeniusz Panek


mgr Maciej Romański (Pracownia Naukowo-Edukacyjna Wigierskiego Parku Narodowego) - tropiciel i aporter śluzowców (retriver), jak też osoba dokonująca dokumentacji fotograficznej znalezisk.

Mgr. Marek Stankiewicz (Pracownia Naukowo-Edukacyjna Wigierskiego Parku Narodowego) - osoba wystawiająca śluzowce (pointer).

Pozostałe osoby pomagające w pracach terenowych: mgr Aleksanda Mackiewicz (Pracownia Naukowo-Edukacyjna Wigierskiego Parku Narodowego), Mariusz Szczęsny (Pracownia Naukowo-Edukacyjna Wigierskiego Parku Narodowego) oraz Radek i Marzena Szary.

Kolekcja zebranych w czasie prowadzenia badań okazów śluzowców przechowywana jest w zielniku Instytutu Biologii Roślin Uniwersytetu Wrocławskiego.




W dniach 20-21 maja 2010 roku odbyła się konferencja podsumowująca wyniki badań. Oprócz wystąpienia dotyczącego śluzowców znalezionych na terenie Wigierskiego Parku Narodowego zaprezentowano dwa postery.





Wydane zostały rónież trzy publikacje:

  1. "Śluzowce Myxomycetes, grzyby Fungi i mszaki Bryophyta Wigierskiego Parku Narodowego" - publikacja naukowa prezentująca wyniki badań.



    Zawartość publikacji można pobrać ze stron stowarzyszenia "Człowiek i Przyroda"


  2. "Świat śluzowców, grzybów i mszaków Wigierskiego Parku Narodowego" - publikacja popularnonaukowa opisująca te trzy grupy organizmów, oraz wyniki badań.



    Zawartość publikacji można pobrać ze stron stowarzyszenia "Człowiek i Przyroda"


  3. "Śluzowce północno-wschodniej Polski - przewodnik terenowy" - prosty klucz i atlas pospolitych gatunków śluzowców.



    Zawartość publikacji można pobrać ze stron stowarzyszenia "Człowiek i Przyroda"


Oprócz powyższych publikacji, opracowano rónież tablice edukacyjne prezentujące Śluzowce, grzyby i mszaki, służące jako pomoce edukacyjne do zajęć prowadzonych w lokalnych szkołach przez pracowników Wigierskiego Parku narodowego:







W tym samym celu, opracowano również zeszyty edukacyjne:

  1. "Świat śluzowców, grzybów i mszaków Wigierskiego Parku Narodowego - zeszyty edukacyjne dla uczniów szkół średnich"
  2. "Świat śluzowców, grzybów i mszaków Wigierskiego Parku Narodowego - zeszyty edukacyjne dla uczniów szkół gimnazjalnych"
  3. "Świat śluzowców, grzybów i mszaków Wigierskiego Parku Narodowego - zeszyty edukacyjne dla uczniów klas 4-6 szkół podstawowych"


W trakcie trwania projektu badawczego zrealizowano również dwa odcinki programu edukacyjnego "Dzika Polska": "Dyskretny urok śluzowca", oraz "Maworek pomarszczony"


"Dzika Polska" W trakcie realizacji odcinka "Maworek pomarszczony"





Pomimo zakończenia projektu badawczego, w 2010 roku kontynuowano poszukiwania śluzowców na terenie Wigierskiego Parku Narodowego. Pozwoliło to wydłużuć listę gatunków o kolejne pozycje, a także poszerzyć wiedzę na temat ich rozprzestrzenienia na terenie WPN. Badania będą kontunuowane w kolejnych latach...